"Geologia dynamiczna"
Wystawa znajduje się w korytarzu na II piętra w gmachu głównym AGH. Ekspozycja wystawiona była w 17 gablotach.
W latach 1952 - 1961 stanowiła część muzeum utworzonego z inicjatywy Prof. dr W. Goetla. Później przeniesiono
ją na korytarz II piętra, gdzie pozostaje do dzisiaj. Zmieniono nieco jej formę i w 1971 roku wykonano modernizację,
zapewniającą dobre oświetlenie. Na wystawę składały się opisy procesów geologicznych zilustrowane okazami ustawionymi
na półkach.
"Procesem geologicznym nazywamy zjawisko lub zespół zjawisk wywołujących na powierzchni skorupy ziemskiej
lub w jej wnętrzu przeobrażenia fizyczne lub chemiczne. Celem geologii dynamicznej jest ustalanie przyczyn procesu,
zbadanie jego przebiegu i stwierdzenie skutku. Przyczyną procesów geologicznych jest działanie sił wynikających z
istnienia czynników geologicznych".
Działanie procesów i wpływ różnych czynników był na wystawie dobrze ilustrowany
starannie dobranymi, często bardzo rzadkimi eksponatami, pochodzącymi głównie ze zbiorów dawnego Zakładu Geologii
Ogólnej AGH.
Prezentowane są minerały skał magmowych, skały fazy
hydrolermalno-pneumatolitycznej, skały plutoniczne z porwakami i skałami wylewnymi. Wśród skał piroklastycznych
widzimy produkty współczesnej działalności wulkanicznej. Wietrzenie fizyczne i chemiczne ilustrują przykłady
działalności takich czynników jak: insolacja (nasłonecznienie), odbarwianie skał, wietrzenie selektywne i kuliste,
kaolinizacja skał, wietrzenie skał węglanowych. Kolejne tematy to działalność geologiczna wiatru i lodowców
z przykładami korozji, akumulacji eolitycznej, rysami polodowcowymi i produktami działalności glacjalnej
i fluwioglacjalnej. Dużo miejsca poświęcono osadotwórczej działalności wód płynących, mórz, jezior i bagien.
Pokazane są osady będące wynikiem tych procesów. Dwie gabloty poświęcone są działalności chemicznej wody,
zilustrowane są takie procesy jak ługowanie skał, zasklepianie szczelin, sylifikacja (skrzemionkowanie),
powstawanie buł i konkrecji, kukiełek, geod, pierścieni Lieseganga, szczotek i sekrecji. Więcej miejsca zajmuje
kruszconośna działalność wody i metasomatoza (proces przekształcania jednej postaci skały w drugą).
Pokazano szereg przykładów deformacji ciągłych i nieciągłych, takich jak spękania, ciosy, uskoki oraz fałdy i
lustra tektoniczne. Osobna gablota poświęcona jest metamorfizmowi regionalnemu i kontaktowemu. Wystawę zamykają
trzy gabloty ukazujące działalność geologiczną zwierząt i roślin zarówno niszczącą jak i twórczą.
Pod koniec 2001r. podjęto kompleksową renowację wystawy. Zwiększająca się liczba studentów studiów dziennych i
zaocznych wymagała przedstawienia materiału dydaktycznego stanowiącego do prwadzonych zajęć. W 22 gablotach na 2 planszach
i przy pomocy około 500 okazów zaprezentowano skały magmowe, osadowe, metamorficzne oraz podstawowe procesy sedymentacyjne.
Widok wielu osób oglądających nową wystawę i sporzadzających notatki potwierdził słuszność decyzji o zmianie treści ekspozycji.
^ Do góry
|
